Het 5-jarig jubileum

Gepubliceerd op 29 mei 2019 om 20:55

Ruim 5 jaar geleden hadden we onze tweede eerste date. Jij en ik, ik en jij toen nog lang geen wij. Anderhalf jaar daarvoor hadden we het ook al een kans gegeven. De eerste echte date, wat was die er één uit de boeken. Die eerste eerste date. Een voorbode voor een lang gelukkig leven maar laten we het houden op right place wrong timing. 

Waar jij na de eerste eerste date tot over je oren verliefd was (jouw woorden) wist ik het zeker na de tweede eerste date. Wij hadden een tweede kans gekregen en die moest verzilverd worden want deze man was goud. Maar hoe aantrekkelijk jij een vrouw die op de tweede eerste date haar kinderwens luid en duidelijk verkondigde ook vond, je had de afgelopen jaren ook van het vrijgezellenleven mogen proeven. Of zullen we het beestje gewoon bij de naam noemen: De vrijgelle dames mogen consumeren. Hoe vaak we we in die eerste zomer niet stapelverliefd door de stad liepen en jij abrubt stil stond om een langs lopende dame aan te wijzen en vol trots te verkondigen dat je ook haar "geconsumeerd" had. Tot je erachter was wat een cockblocker deze subtiele verwijzingen naar jouw recente verleden waren.. Toen werd het minder. 

Een roerig begin van een bijzonder verhaal dat wat mij betreft nog maar net is begonnen. Vliegend uit de startblokken dat wel. De bucketlist werd met twee kindjes, 1 wereldreis én een huisje met een appelboompje voor de deur in no time een heel stuk korter. Gelukkig zijn wij gek op emmeren dus werd de lijst snel weer aangevuld. Dromen, durven, doen, dat is onze lijfspreuk.

We hebben daar af en toe zacht uitgedrukt wat hulp bij gehad. Ik zie haar nog staan bij de bus die eerste keer dat ik in Warder kwam, jouw lieve moeder. Jij zat met je voet omhoog en omdat ik in een vissenkom nog verdwaal had je haar gevraagd mij op te halen van de bus. Het was liefde op het eerste gezicht. Ik zeg niet voor niets vaak gekscherend tegen je dat we zonder haar niet meer samen geweest zouden zijn. Iets met een grap een kern en een waarheid.. 

Lieve schat we hebben gelachen, gereisd, geleerd, gegeten,  geruzied en gegoedmaakt. De enige keer dat je huilde was toen jij vader werd maar die heb ik gemist omdat ik met mijn hoofd in een kotsemmer hing. We zijn van elkaar afgedreven maar altijd meer naar elkaar gegroeid. We hebben geleefd en fouten gemaakt maar altijd binnen de veiligheid van de oprechte liefde en vergevingsgezindheid.

Niet getrouwd maar zeker geleefd naar de wetten van het huwelijk. Over dat huwelijk gesproken, die vinger is nog leeg vriend. We zijn  een komisch kwartet mevrouw Biemans en de Sijtsmaatjes. Dus zet dat aanzoek maar hoog op die bucketlist  en denk niet dat je eraf komt met een handtekening op maandagochtend. Nee als parttime opportunist  ben ik traditioneel wanneer het met uitkomt dus  jij gaat mooi op één knie. 

Lieverd we zijn in ruim vier jaar tijd verdubbeld in aantal en alleen al daarom zal ik altijd van je houden. Na een jaar samen liet je mijn allergrootste wens in vervulling gaan ❤ en ruim twee jaar later flikte je het weer 💙.  Ik bewonder je  eeuwige positiviteit en je durf om het leven te consumeren. Het leven dus in dit geval.. niet de vrouwtjes.. 

Lieve Lieve schat ik hoop dat wij nog jaren samen mogen lachen, leren, eten ruzieën en goedmaken. Dat ik ooit zonder emmer je tranen van geluk mag zien en dat jij altijd jouw bijzondere zelf blijft. 

Voor altijd in mijn hart  lieve vriend (nee geen lieve man nog je weet wat je te doen staat) ❤️. 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Marieke
3 jaar geleden

Wat weer een mooie story.😘